| Spis treści |
|---|
| Dworek Skarbków |
| Mokronowscy z Jordanowic i Grodziska |
| Hrabia Henryk Skarbek |
| Wszystkie strony |
Dwór wybudowała rodzina Mokronoskich w drugiej połowie XVIII wieku. Podobno projekt dworu został opracowany przez architekta Charlesa Pierre Coustou w 1761 roku i po kilkunastu latach wcielony w życie. Jednak co do autorstwa projektu źródła nie są zgodne. W każdym razie wcześniej stała w tym miejscu inna rezydencja, na której założeniach wybudowano nową.
Budowla była kilkukrotnie przekształcana i remontowana gruntownie w latach 1952-1956. We wnętrzu znajdują się trzy kominki: w westybulu rokokowo-klasycystyczny z piaskowca, w salach przylegających do westybulu barokowo-klasycystyczne. Najciekawsze w pałacyku są jednak polichromie malowane przez Jana Bogumiła Plerscha w 1782 roku, skąd pewność, że dwór powstał przed tą datą.
Są też dwie szafy w westybulu, pokryte rysunkami o motywach arabeskowych z medalionami, w których przedstawiono postacie mitologiczne. Część z tych malowideł o niezwykłej wprost wartości artystycznej przechodziła renowacje. Nie wykluczone, że ściany i drzwi pałacyku kryją jeszcze jakieś niespodzianki.
Dawno, dawno temu...
W XIV wieku dobra Jordanowice i Grodzisko należały do rodu Grodziskich herbu Ostoja. Kilkadziesiąt lat później, na początku następnego stulecia majątek ten przechodzi na własność Okuniów, których zasługą było wywalczenie praw miejskich dla Grodziska.Pochodząca z Wielkopolski rodzina Mokronoskich nabyła te dobra w pierwszych latach wieku XVII. Właścicielem majątku został Andrzej Mokronoski, piastujący urząd sekretarza królewskiego. Ożeniony był ów Andrzej z kasztelanką kamieniecką Anną z Humięckich.
Z małżeństwa tego narodził się syn Wojciech Mokronoski, człowiek szalenie majętny, a ponadto wysoce utytułowany. Zajmował on bowiem wysokie urzędy w państwie, takie jak chorążego warszawskiego, kasztelana rawskiego i pułkownika królewskiego. Dwukrotnie żonaty – z Zuzanną z Ręczajskich, a następnie z Barbarą z Załuskich – miał czterech synów, z których ostatni – Wojciech odziedziczył Jordanowice, które następnie przeszły w ręce Kazimierza, syna Wojciecha.
Następnym dziedzicem interesujących nas majętności był bratanek Kazimierza Franciszek Konstanty Mokronoski. Po śmierci Franciszka Konstantego Jordanowice stają się własnością jednego z siedmiorga jego dzieci – Jędrzeja, urodzonego w 1713 roku.
