Szpital. Kiedy szpital w Grodzisku powstał i kto go ufundował, trudno dociec. Był to dom na sposób pruski murowany, dachówką karpiówką kryty. W 1645 r. mieścił się przy placu, darowanym dla altarzystów przez Wypyskiego, chorążego Rawskiego. W sąsiedztwie szpitala mieli swoje posesje mieszczanie Marcin Putel vel Maruszczak i Wojciech Stroik. Dla tego Szpitala pan Zielędzki darował ogród pod polami Chlewińskiemi 1696 r.,  a za to ubodzy szpitalni w liczbie 4-ech przybrani w płaszcze, obowiązani byli śpiewać pieśni w kościele „Boga Rodzico Dziewico”.

Do szpitala w Grodzisku należała rola, ciągnąca się od Bożej Męki do kaplicy św. Krzyża. W szpitalu mogło się pomieścić 16 osób. Były tam dwa oddziały: męski i kobiecy. Chorzy utrzymywali się po prostu z łaski Bożej. Pewnego zasiłku dostarczały ofiary ze 2-ch skarbon ubogich, które były przybite w kościele przy wielkich drzwiach i od strony Ewangelii.